Podczas spalania paliw stałych, w tym biomasowych i pochodzących z odpadów (RDF, SRF), z zawartej w nich substancji mineralnej powstają popioły różniące się składem chemicznym, odpornością termiczną, skłonnością do tworzenia żużla oraz zanieczyszczania powierzchni urządzeń energetycznych. Do ważnych kryteriów oceny paliwa należą wskaźniki charakteryzujące zachowanie się popiołu w wysokich temperaturach. Dotyczy to między innymi poziomu i zakresu temperatur topliwości. Zależą one od składu chemicznego popiołu oraz charakteru atmosfery, w której następuje topnienie. Na przykład przypadku biopaliw pochodzenia rolniczego oraz niektórych SRF i RDF, niskie temperatury mięknienia (<1000?C) i topnienia (<1200?C) powodują, że warstwa popiołu (częściowo w postaci stopionego żużla) zalega na powierzchni grzewczej i prowadzi do szybszej akumulacji nowych cząstek, przez co osady przyrastają szybciej i tworzą większe powierzchnie w porównaniu do osadów otrzymywanych ze spalania samego węgla.

Oznaczenie charakterystycznych temperatur topliwości jest znormalizowane. W warunkach laboratoryjnych badanie przeprowadza się w dedykowanych urządzeniach w określonych warunkach ciągłego wzrostu temperatury z gradientem temperatury od 5 do 10K/min i określonej atmosferze gazowej. Oznaczenie przeprowadza się na podstawie analizy obrazu kształtki przygotowanej z popiołu (np. w formie walca) w czasie programowego ogrzewania w atmosferze utleniającej (powietrze) oraz redukującej (mieszanina CO i CO2 w stosunku objętościowym 3:2).

W ITPE badania charakterystycznych temperatur topliwości wykonywane dla popiołów z paliw konwencjonalnych, biopaliw i stałych paliw wtórnych są objęte zakresem akredytacji (certyfikat akredytacji AB 081).

Zapraszamy do współpracy.

 



Autor: Barbara Jagustyn
Laboratorium Chemii Analitycznej
kontakt: bjagustyn@itpe.pl  | tel.: 32 621 62 21